 |
Onze laatste bestemming in Italië is Venetië. Hier nemen we, in plaats van een dure gondel van 100 gulden per uur, een waterbus waarmee we op het voordek in de zon ook alles zien en een stuk minder betalen. |
 |
Een ontmoeting met een andere waterbus. Voor ongeveer 2,5 euro maak je een enkele reis en kun je daarna weer terug lopen. Alleen niet als je bij de laatste halte uitstapt... |
 |
Zo vanuit de bus, lijkt Venetië nog een rustige stad, maar we hebben nog nergens zoveel toeristen gezien als hier. |
 |
Inderdaad: wij zijn niet de enigen die Venetië deze zomer willen zien. Waarschijnlijk is Venetië een spookstad als je de toeristen wegdenkt. |
 |
Om de paar meter kom je een kraampje tegen waar je voer kunt kopen voor de duiven. Die zijn dan ook zo verwend dat ze niet eens meer naar je hand willen vliegen om het voer te eten. Dus Esther vond dat ze wel een goede opjaging konden gebruiken. |
 |
Esther in Venetië, voor de vele bruggetjes. Er zijn veel wegwijzers, anders verdwaal je hier gigantisch. |
 |
Gondelfile! (Romantisch hè?) |